Eenpersoonsfracties

© Christopher A. Dominic via Flickr

Om maar weer eens te beginnen met iets minder relevants: het woord “eenpersoonsfractie” wordt eigenlijk niet gebruikt als het om de Tweede Kamer gaat, maar persoonlijk vind ik “eenmansfractie” niet erg emancipatoir. Het is geen 1900 meer, niet alle Tweede Kamerleden zijn mannen. Waarom eenpersoonsfractie niet gebruikt wordt als het om partijlozen in de Tweede Kamer gaat weet ik niet, maar ik duid deze mensen voortaan zo aan. In aanloop van de Tweede Kamerverkiezingen die over een halfjaar plaatsvinden, leek het me zinnig om eens een licht te schijnen op de drie eenpersoonsfracties die momenteel in de Tweede Kamer zitten. Wie zijn ze, waren komen ze vandaan, en wat zijn hun plannen?

Continue reading Eenpersoonsfracties

Lijsttrekkers


Het is alweer bijna september, wat betekent dat het nog minder dan zeven maanden is tot de volgende Tweede Kamerverkiezing. Wat gaat de tijd toch snel.

© Christopher A. Dominic via Flickr

Aan de ene kant is het misschien overdreven om nu al bezig te zijn met de verkiezingen, aan de andere kant voelt het alsof ik er rijkelijk laat mee ben. De afgelopen tijd is er veel rumoer geweest rondom twee lijsttrekkersverkiezingen, waarvan er één momenteel plaatsvindt. Vandaar dat het me hoog tijd leek om eens in te gaan op de rol van de lijsttrekker, en hoe die rol verkregen wordt.

Continue reading Lijsttrekkers

Willekeurige tips die het leven aangenamer kunnen maken als je om dezelfde dingen geeft als ik

  • Als je graag leest: word lid van de bibliotheek. Nadat mijn afstuderen heb ik een tijdje geen biebpas gehad omdat het niet meer gratis was, wat echt een rare kronkel in mijn brein was want boeken kopen is gewoon veel duurder. Dat betekent niet dat je nooit meer een boek moet kopen, maar lid zijn van de bibliotheek geeft je de mogelijkheid ook eens een teleurstellend boek te lezen dat je vervolgens niet in je kast hoeft te zetten. Mijn gekocht-boek versus geleend-boek ratio is nu denk ik ongeveer 1-5 (boeken die ik leen van bekenden zijn niet meegerekend), en daar ben ik erg tevreden mee. Bovendien steun je het voortbestaan van je lokale bieb, en dat is nooit verkeerd.
  • Ik hou van podcasts. Sommige podcasts volg ik bij vlagen, sommige podcasts luister ik heel trouw. Voorbeelden van die tweede categorie komen vrijwel allemaal van NPR, ik weet ook niet waarom. Een favoriet van mij is Pop Culture Happy Hour – er staat wel Pop Culture maar het gaat vooral over films en series, boeken en muziek komen minder aan bod. Verder luister ik ook regelmatig It’s Been A Minute en de NPR Politics Podcast, beiden gaan over actualiteit, maar de eerste is wat speelser. Beiden zijn uiteraard wel Amerika-centrisch. Ook wat onderzoeksjournalistiek en reportages betreft heeft NPR goede podcasts, zoals Embedded en White Lies.
  • Ik heb weinig muziek aan te raden. Volgens de alwetende Spotify-data luister ik vrijwel niet naar muziek die in 2019 gemaakt is. Ik heb geaccepteerd dat ik niet van concerten houd, en als ik me slecht voel luister ik sowieso bijna geen muziek. Wel heb ik een tip voor liefhebbers van alternatieve muziek die weinig kunnen met de top2000. Zet radio 2 af en Pinguin Radio aan. Komende weken zenden ze de snob2000 uit, en dat is precies wat je denkt dat het is.
  • Hier volgen een paar huishoudelijke mededelingen (dankjewel, ik vond het zelf ook enorm goed gevonden): sla wasmiddel alleen in als het in de aanbieding is, koop een agressief luide wekker die niet je telefoon is, red een plant, drink kraanwater, neem tijd om te ontbijten.
  • Nog iets over podcasts: als je geïnteresseerd bent in de Amerikaanse presidentsverkiezingen zou ik eerder genoemde NPR Politics podcast en FiveThirtyEight Politics aanraden. Al zat de poll van die laatste er notoir naast in 2016. In Nederland kan ik maar één politieke podcast verzinnen die de moeite waard is, en dat is Haagse Zaken van NRC.
  • Aangezien dit een algemeen adviesblog is, en niet een beste-dingen-van-2019-blog, kan ik eigenlijk geen films aanraden. Ik ga het toch doen, niemand houdt me tegen. Ik kijk vrij veel films, zowel moeilijke Franse arthouse als  Hollywoodfilms met veel ontploffingen. Toevallig heb ik recentelijk drie goede films gezien waar je nog naartoe kan: Knives Out, Parasite, en Marriage Story. Die laatste staat zelfs op Netflix. Knives Out is een soort detective, maar dan slimmer en beter dan de meeste detectives. Ik heb oprecht nooit zoveel plezier gehad om een film die ik in de bioscoop zag. Parasite wordt beschreven als een zwarte komedie, ik vond het meer duister dan komisch. Het is een intense antikapitalistische film met horrorelementen. Marriage Story is een twee en een half uur durende reden om nooit te trouwen.
  • Ik wil echt niet de zoveelste persoon zijn die je komt vertellen dat je geen plastic tasjes meer moet kopen, maar toch ben ik wel die persoon. Er zijn zoveel kleine dingen die je kunt doen om verspilling te verminderen, zonder meteen naar een hut op de Veluwe te verhuizen en te leven van je eigen moestuin (al klinkt dat eerlijk gezegd best aantrekkelijk). Maar je kan wel minder plastic verbruiken, minder met de auto gaan, minder vlees eten, minder verre reizen maken, minder kopen in het algemeen, enzovoort. Vooral dat laatste ruimt je leven ook gewoon lekker op.
  • Nog iets over podcasts: ik ben heel snel heel enthousiast geworden over Welcome to Night Vale, een radioshow over een fictieve Amerikaanse woestijnstad. Ik ben extreem laat met de ontdekking, maar het is briljant. Ik zou iedereen die een beetje van science fiction houdt aanraden de eerste aflevering te luisteren, dan weet je snel genoeg of het iets voor jou is. All Hail The Glow Cloud.
  • Zie aardig zijn niet als een transactie.
  • Als je indruk op iemand wil maken in een romantische of niet-romantische context: leer één oprecht interessant feit en één oprecht interessante vaardigheid. Het moeten wel dingen zijn die jij persoonlijk de moeite waard vind. Als de persoon in kwestie niet onder de indruk is, heb je veel geleerd over hoe jij en diegene je tot elkaar verhouden. Dat hoeft niet iets slechts te zijn, het geeft vooral een nieuw inzicht.
  • Als je favoriete pindakaas in de aanbieding is: sla dan groot in.

Woord van de Week: Wachtgeld

Om te beginnen met iets irrelevants: volgens Wikipedia is wachtgeld in Vlaanderen een uitkering voor minderjarige schoolverlaters die nog geen recht hebben op een werkloosheidsuitkering. In Nederland is wachtgeld wat anders, maar hoe het precies zit, heb ik eigenlijk nooit geweten. Maar sinds deze week kun je er niet echt meer omheen om je boos te maken over wachtgeld, dus ik voelde me gedwongen om uit te zoeken hoe het zit.

Continue reading Woord van de Week: Wachtgeld

Hoe ik de Brexit aan mezelf uitleg – Deel 10

Donderdagmiddag zat ik met een vriendin in een café. Op een gegeven moment zei ze dat de Brexit bezig was. Ik dacht dat ze doelde op het gehele proces, en dat de deadline voor een akkoord met tussen het Verenigd Koninkrijk en de Europese Unie dichterbij komt, maar er bleek echt iets aan de hand te zijn. Eenmaal thuis las ik van alles over Boris Johnson, een deal, allerlei stemmingen. Er is weer een nieuwe hoofdstuk toegevoegd aan de eindeloze Brexit-saga. Zelf heb ik een paar hoofdstukken overgeslagen, en ben ik de draad weer eens helemaal kwijt. Vandaar dat het tijd is voor om mezelf en mijn twee trouwe lezers weer op de hoogte te brengen van de huidige situatie rondom Brexit. Zucht.

Continue reading Hoe ik de Brexit aan mezelf uitleg – Deel 10

Woord van de Week: Impeachment

Ik weet het: dit is geen Nederlands nieuws. In het algemeen ben ik geen enorme voorstander van het geven van buitenproportionele aandacht aan nieuwsfeiten uit Verenigde Staten ten opzichte van alle andere landen in de wereld waar wel eens wat gebeurt, maar ik denk niet dat iemand nog meer over boeren en stikstof wil horen. Bovendien is het mij ook niet altijd duidelijk wat die “impeachment” procedure inhoudt, en hoe groot de kans nu echt is dat Trump afgezet wordt. Dus aangezien de democraten een formele afzettingsprocedure zijn gestart, vond ik het tijd voor een antwoord op die vragen.

Continue reading Woord van de Week: Impeachment

Woord van de Week: Stikstof

© Stock Catalog via Flickr

Stikstof is een scheikundig element waarover ik betreffende de samenstelling geen uitspraken durf te doen. Ik ben niet goed in scheikunde. Wat ik wel weet, is dat bepaalde vormen van stikstof slecht zijn voor het milieu. Deze week is dat uitgebreid in de media aan de orde gekomen. De Formule 1 heeft ermee te maken, de boeren protesteren vanwege stikstofregulatie. Stikstof is figuurlijk overal, maar wat is er nu eigenlijk aan de hand?

 

Continue reading Woord van de Week: Stikstof

Alles over de Algemene Beschouwingen behalve de Algemene Beschouwingen

© Christian Schnettelker via Flickr

De Algemene Politieke Beschouwingen zijn voorbij. Mocht dit onverwachts komen, omdat je bijvoorbeeld niks van de de beschouwingen hebt meegekregen behalve dat een paar ministers voetbal keken tijdens de debatten: geen nood. Ik herken mezelf in de voorgaande omschrijving, vandaar dat ik me geroepen voelde om daar iets aan te doen. In plaats van wat er allemaal besproken is, ga ik proberen uiteen te zetten wat de waarde van de Algemene Politieke Beschouwingen is. Dan kun je zelf bepalen of het de moeite is om je verder te verdiepen. Dat klinkt misschien lui, maar ik zie het meer als praktisch.

Continue reading Alles over de Algemene Beschouwingen behalve de Algemene Beschouwingen

Even tussendoor: over chronisch lekkende Prinsjesdagplannen

© Appie Verschoor via Flickr

Wat Prinsjesdag inhoudt, is bij de meeste mensen wel ongeveer bekend. De Miljoenennota wordt gepresenteerd; dat zijn de plannen van het kabinet voor het komende jaar, en bijbehorende Rijksbegroting. Daarnaast leest de koning de Troonrede voor, en gebeurt er ook allerlei spannends met een koets en hoedjes als decoratie. Net zo traditioneel als Prinsjesdag op de derde dinsdag van september, is het lekken van de plannen in de weken ervoor. Ook dat was dit jaar niet anders.

Continue reading Even tussendoor: over chronisch lekkende Prinsjesdagplannen

Ruimteseizoen deel 8: HAT-P-6 b en HAT-P-6 (epiloog)

Als ik de koppen moet geloven, hebben we een planeet cadeau gekregen. Ik wist niet dat dat kon. Het concept “planeet weggeven” komt me niet erg ethisch voor. Laat die planeten lekker met rust. Maar zoals vaak, is de werkelijkheid iets genuanceerder. Om precies te zijn gaat het om een exoplaneet, die draait om een andere ster dan de zon, en dus enorm ver van de aarde staat. Het is ook niet zo dat we die planeet nu in bezit hebben, maar we mogen als Nederlanders wel een naam kiezen.

Blijkbaar is het niet de eerste keer dat we dit doen. In 2015 kon er ook al gestemd worden over de namen van diverse hemellichamen. Nederland gaf toen een ster en vijf planeten namen van wetenschappers en lenzenmakers. De IAU – dezelfde unie die definieerde dat Pluto geen planeet maar een dwergplaneet is – bestaat honderd jaar en laat elk land dat lid is van de IAU een planeet én de ster waar de planeet om draait een naam geven. Elk land heeft een planetenstelsel toegewezen gekregen dat door een telescoop te zien is vanuit de betreffende hoofdstad.

Continue reading Ruimteseizoen deel 8: HAT-P-6 b en HAT-P-6 (epiloog)