Willekeurige tips die het leven aangenamer kunnen maken als je om dezelfde dingen geeft als ik

  • Als je graag leest: word lid van de bibliotheek. Nadat mijn afstuderen heb ik een tijdje geen biebpas gehad omdat het niet meer gratis was, wat echt een rare kronkel in mijn brein was want boeken kopen is gewoon veel duurder. Dat betekent niet dat je nooit meer een boek moet kopen, maar lid zijn van de bibliotheek geeft je de mogelijkheid ook eens een teleurstellend boek te lezen dat je vervolgens niet in je kast hoeft te zetten. Mijn gekocht-boek versus geleend-boek ratio is nu denk ik ongeveer 1-5 (boeken die ik leen van bekenden zijn niet meegerekend), en daar ben ik erg tevreden mee. Bovendien steun je het voortbestaan van je lokale bieb, en dat is nooit verkeerd.
  • Ik hou van podcasts. Sommige podcasts volg ik bij vlagen, sommige podcasts luister ik heel trouw. Voorbeelden van die tweede categorie komen vrijwel allemaal van NPR, ik weet ook niet waarom. Een favoriet van mij is Pop Culture Happy Hour – er staat wel Pop Culture maar het gaat vooral over films en series, boeken en muziek komen minder aan bod. Verder luister ik ook regelmatig It’s Been A Minute en de NPR Politics Podcast, beiden gaan over actualiteit, maar de eerste is wat speelser. Beiden zijn uiteraard wel Amerika-centrisch. Ook wat onderzoeksjournalistiek en reportages betreft heeft NPR goede podcasts, zoals Embedded en White Lies.
  • Ik heb weinig muziek aan te raden. Volgens de alwetende Spotify-data luister ik vrijwel niet naar muziek die in 2019 gemaakt is. Ik heb geaccepteerd dat ik niet van concerten houd, en als ik me slecht voel luister ik sowieso bijna geen muziek. Wel heb ik een tip voor liefhebbers van alternatieve muziek die weinig kunnen met de top2000. Zet radio 2 af en Pinguin Radio aan. Komende weken zenden ze de snob2000 uit, en dat is precies wat je denkt dat het is.
  • Hier volgen een paar huishoudelijke mededelingen (dankjewel, ik vond het zelf ook enorm goed gevonden): sla wasmiddel alleen in als het in de aanbieding is, koop een agressief luide wekker die niet je telefoon is, red een plant, drink kraanwater, neem tijd om te ontbijten.
  • Nog iets over podcasts: als je geïnteresseerd bent in de Amerikaanse presidentsverkiezingen zou ik eerder genoemde NPR Politics podcast en FiveThirtyEight Politics aanraden. Al zat de poll van die laatste er notoir naast in 2016. In Nederland kan ik maar één politieke podcast verzinnen die de moeite waard is, en dat is Haagse Zaken van NRC.
  • Aangezien dit een algemeen adviesblog is, en niet een beste-dingen-van-2019-blog, kan ik eigenlijk geen films aanraden. Ik ga het toch doen, niemand houdt me tegen. Ik kijk vrij veel films, zowel moeilijke Franse arthouse als  Hollywoodfilms met veel ontploffingen. Toevallig heb ik recentelijk drie goede films gezien waar je nog naartoe kan: Knives Out, Parasite, en Marriage Story. Die laatste staat zelfs op Netflix. Knives Out is een soort detective, maar dan slimmer en beter dan de meeste detectives. Ik heb oprecht nooit zoveel plezier gehad om een film die ik in de bioscoop zag. Parasite wordt beschreven als een zwarte komedie, ik vond het meer duister dan komisch. Het is een intense antikapitalistische film met horrorelementen. Marriage Story is een twee en een half uur durende reden om nooit te trouwen.
  • Ik wil echt niet de zoveelste persoon zijn die je komt vertellen dat je geen plastic tasjes meer moet kopen, maar toch ben ik wel die persoon. Er zijn zoveel kleine dingen die je kunt doen om verspilling te verminderen, zonder meteen naar een hut op de Veluwe te verhuizen en te leven van je eigen moestuin (al klinkt dat eerlijk gezegd best aantrekkelijk). Maar je kan wel minder plastic verbruiken, minder met de auto gaan, minder vlees eten, minder verre reizen maken, minder kopen in het algemeen, enzovoort. Vooral dat laatste ruimt je leven ook gewoon lekker op.
  • Nog iets over podcasts: ik ben heel snel heel enthousiast geworden over Welcome to Night Vale, een radioshow over een fictieve Amerikaanse woestijnstad. Ik ben extreem laat met de ontdekking, maar het is briljant. Ik zou iedereen die een beetje van science fiction houdt aanraden de eerste aflevering te luisteren, dan weet je snel genoeg of het iets voor jou is. All Hail The Glow Cloud.
  • Zie aardig zijn niet als een transactie.
  • Als je indruk op iemand wil maken in een romantische of niet-romantische context: leer één oprecht interessant feit en één oprecht interessante vaardigheid. Het moeten wel dingen zijn die jij persoonlijk de moeite waard vind. Als de persoon in kwestie niet onder de indruk is, heb je veel geleerd over hoe jij en diegene je tot elkaar verhouden. Dat hoeft niet iets slechts te zijn, het geeft vooral een nieuw inzicht.
  • Als je favoriete pindakaas in de aanbieding is: sla dan groot in.

Ruimteseizoen deel 8: HAT-P-6 b en HAT-P-6 (epiloog)

Als ik de koppen moet geloven, hebben we een planeet cadeau gekregen. Ik wist niet dat dat kon. Het concept “planeet weggeven” komt me niet erg ethisch voor. Laat die planeten lekker met rust. Maar zoals vaak, is de werkelijkheid iets genuanceerder. Om precies te zijn gaat het om een exoplaneet, die draait om een andere ster dan de zon, en dus enorm ver van de aarde staat. Het is ook niet zo dat we die planeet nu in bezit hebben, maar we mogen als Nederlanders wel een naam kiezen.

Blijkbaar is het niet de eerste keer dat we dit doen. In 2015 kon er ook al gestemd worden over de namen van diverse hemellichamen. Nederland gaf toen een ster en vijf planeten namen van wetenschappers en lenzenmakers. De IAU – dezelfde unie die definieerde dat Pluto geen planeet maar een dwergplaneet is – bestaat honderd jaar en laat elk land dat lid is van de IAU een planeet én de ster waar de planeet om draait een naam geven. Elk land heeft een planetenstelsel toegewezen gekregen dat door een telescoop te zien is vanuit de betreffende hoofdstad.

Continue reading Ruimteseizoen deel 8: HAT-P-6 b en HAT-P-6 (epiloog)

Ruimteseizoen deel 7: Aliens en Area 51

Voor het geval de combinatie van het bovenstaande je niks zegt: Area 51 is een militaire basis van de Amerikaanse luchtmacht. Het complex ligt ergens in de woestijn van Nevada. Het is een bron van complottheorieën, omdat er UFO’s gezien zouden zijn. Daarnaast is wat er tegenwoordig gebeurt ook vrij mysterieus. Pas in 2013 erkende de CIA, de Amerikaanse inlichtingendienst,  dat Area 51 bestond. Vanaf 1955  gebruikt de CIA het als een testcentrum voor spionage- en andere militaire vliegtuigen.
Continue reading Ruimteseizoen deel 7: Aliens en Area 51

Ruimteseizoen deel 6: De tragedie van Pluto

Op de basisschool leerde ik dat er negen planeten waren: Mercurius, Venus, de aarde, Mars, Jupiter, Saturnus, Uranus, Neptunus en Pluto. In deze opsomming valt al op dat de aarde geen naam van een Romeinse godheid heeft gekregen, omdat we nu eenmaal een aardcentrisch bestaan leiden waarin niemand erbij heeft stilgestaan dat de aarde niet meer of minder bijzonder is dan een andere planeet. Ik zou er dan ook absoluut voor zijn om de aarde alsnog een naam te geven, Diana bijvoorbeeld.

Maar ik dwaal af. In 2006 werd besloten dat Pluto geen planeet meer genoemd kon worden. In plaats daarvan is Pluto nu een dwergplaneet, waar er meer van zijn.

Continue reading Ruimteseizoen deel 6: De tragedie van Pluto

Ruimteseizoen deel 5: Apollo 11 en Buzz Aldrin

Op zaterdagmiddag ging ik naar de bioscoop om de documentaire Apollo 11 te zien. Zoals waarschijnlijk al uit de naam blijkt, gaat deze over de eerste maanlanding. Er zitten geen voice-overs in, geen interviews; het zijn enkel beelden uit die tijd. Dat bleek eerlijk gezegd best een verademing. Alle andere mensen in de zaal zagen eruit alsof ze de maanlanding zelf nog meegemaakt hebben, en het gewoon nog eens op een groot scherm wilden zien.

Continue reading Ruimteseizoen deel 5: Apollo 11 en Buzz Aldrin

Ruimteseizoen deel 4: Alles is luider dan de oerknal

Mijn favoriete zelfbedachte drogreden is dat we in feite allemaal bestaan uit ruimtepuin. Het relativeert de boel ook zo lekker: ik, jij, de Eiffeltoren, allemaal ruimtepuin. Toen alle hete materie in het heelal ontplofte tot een hoop vliegende sterrenstof, had niemand verwacht dat een deel daarvan op een of andere manier uit zou groeien tot de aarde. Dat kon ook niet, want er was niemand om wat dan ook te verwachten. Maar als er een alziend orgaan was geweest dat de oerknal had kunnen aanschouwen, lijkt het me onwaarschijnlijk dat dit orgaan had voorspeld dat er nu een mens zou zijn in een gebouw, typend op een computer, zittend naast een cactus. Er was alleen maar ruimtepuin.
Continue reading Ruimteseizoen deel 4: Alles is luider dan de oerknal

Ruimteseizoen deel 3: In Memoriam: Hank (de planetoïde die er waarschijnlijk voor zorgde dat de dinosauriërs uitstierven)

Het was een kleine vijf miljoen lichtjaren geleden, maar het voelt nog als wat hier op aarde als gisteren doorgaat, dat ik op topsnelheid in het allesverblindende licht met mijn zwerm door Dit Alles zweefde, en ver, ver, heel ver van onze groep vandaan een eenzame aardappelvormige klomp zag. Wij meteoren houden ervan om in groepen te reizen. Losse meteoren noemen we sporadische meteoren, omdat zij zeldzaam zijn en wij pretentieus, snap je. Daarom willen alle meteoren deel van een zwerm zijn. We geven samen mooier licht.

Continue reading Ruimteseizoen deel 3: In Memoriam: Hank (de planetoïde die er waarschijnlijk voor zorgde dat de dinosauriërs uitstierven)

Ruimteseizoen deel 2: Zwarte gaten, Franka en Usain Bolt

Op 10 april bracht NASA voor het eerst in de geschiedenis een foto van een zwart gat naar buiten. Dat was vrij bijzonder want het principe van een zwart gat houdt onder andere in dat er geen licht uitkomt. Het zijn een soort stofzuigers in de kosmos, alleen niemand weet waar het stof naartoe gaat.   

Ik vind het alleen leuk om na te denken over het oneindige van het heelal, omdat het eigenlijk veel te groot is om te bevatten, maar tegelijkertijd kun je het niet groot noemen want het heeft geen maatstaf. Het leuke aan zwarte gaten is dat ze zo reusachtig en mysterieus zijn, dat we niet precies weten wat ze herbergen. Alles kan worden opgezogen door een zwart gat, hele sterren kunnen worden opgezogen door een zwart gat. Als het mogelijk zou zijn om te worden opgezogen door een zwart gat, eindig je mogelijk in een andere dimensie van tijd en ruimte. Misschien wel in een ander universum dan degene waar de aarde in ligt.

Continue reading Ruimteseizoen deel 2: Zwarte gaten, Franka en Usain Bolt

Ruimteseizoen deel 1 – Wat moet een mens op Mars?

Laat ik eerst iets zeggen over de naam Mars. De planeet Mars is vernoemd naar de Romeinse god van oorlog. De Griekse god, waar de Romeinse op gebaseerd is, heette Ares. Nu vind ik dat niet een betere naam voor een planeet. Er is vast een goede reden waarom iemand ooit bedacht heeft dat de planeten namen van Romeinse goden moesten hebben, maar ik heb geen zin om op te zoeken hoe dat precies zo gekomen is. Ik vind het jammer dat het zo heeft moeten gaan; de mens moest alles weer eens een naam geven. Behalve de aarde, die heet gewoon “aarde”. En de maan, die heet gewoon “maan”. De manen van Mars heten Phobos en Deimos, goden van angst en paniek.

Continue reading Ruimteseizoen deel 1 – Wat moet een mens op Mars?

Europa zonder exit – Noord – Macedonië

Het zal ongetwijfeld ook in het nieuws zijn geweest, maar ik ontdekte de naamswijziging van wat voorheen Macedonië heette via Sporcle. Dat is een site waarop ik heel veel geografisch georiënteerde quizjes doe. Ik weet niet precies welke maatstaven zij gebruiken voor wat bijvoorbeeld de landen van de wereld zijn, en wat de hoofdsteden. Zuid-Afrika heeft bijvoorbeeld formeel drie hoofdsteden, omdat het de rechtgevende, rechtsprekende en uitvoerende macht heeft verdeeld over drie steden. Maar Sporcle rekent alleen Pretoria goed als hoofdstad. Het punt van dit alles is: Noord-Macedonië draagt pas sinds februari 2019 die naam, en dat heeft alles te maken met het gebied Macedonië, dat ouder is dan elke Europese staat.

Continue reading Europa zonder exit – Noord – Macedonië