Alles over de Algemene Beschouwingen behalve de Algemene Beschouwingen

© Christian Schnettelker via Flickr

De Algemene Politieke Beschouwingen zijn voorbij. Mocht dit onverwachts komen, omdat je bijvoorbeeld niks van de de beschouwingen hebt meegekregen behalve dat een paar ministers voetbal keken tijdens de debatten: geen nood. Ik herken mezelf in de voorgaande omschrijving, vandaar dat ik me geroepen voelde om daar iets aan te doen. In plaats van wat er allemaal besproken is, ga ik proberen uiteen te zetten wat de waarde van de Algemene Politieke Beschouwingen is. Dan kun je zelf bepalen of het de moeite is om je verder te verdiepen. Dat klinkt misschien lui, maar ik zie het meer als praktisch.

Ten eerste zijn de complete Algemene Beschouwingen nog niet helemaal voorbij. Wat deze week plaatsvond, zijn de Algemene Politieke Beschouwingen. Daarin reageren de fracties op de Miljoenennota en de Rijksbegroting. In het kort zijn dat de plannen van het kabinet voor komend jaar, en de bijbehorende begroting. De oppositiepartijen, dit jaar linkse partijen GroenLinks, SP en PvdA, maken ook altijd een tegenbegroting als reactie op de Rijksbegroting. Een week na deze Politieke Beschouwingen, volgen de Algemene Financiële Beschouwingen, die dezelfde structuur kennen als de Politieke Beschouwingen, alleen dan met de financieel specialisten van de fracties en de Minister en Staatssecretaris van Financiën, in plaats van de hele Tweede Kamer en het kabinet.

De term “Algemene Beschouwingen” is trouwens niet alleen van toepassing op de Tweede Kamer. Ook gemeenteraden kennen dit soort vergaderingen. En misschien de gemiddelde voetbalclub ook wel; een begroting is een begroting.

Oké, en wat gebeurt er dan precies?

De Algemene Politieke Beschouwingen zijn maatstaf om te kijken hoeveel steun er voor de plannen van de regering is. Er zijn twee dagen van Politieke Beschouwingen. Op de eerste dag zijn de Kamerfracties aan het woord en uiten ze hun bedenkingen, op de tweede dag reageert het kabinet, in de persoon van premier Mark Rutte, op de vragen. De informatieve website van de Tweede Kamer voegt daar nog aan toe: “De media besteden er veel aandacht aan.”

Dat laatste leidt ertoe dat er in de teksten van de fractievoorzitters ook meer aandacht is voor ieders imago, en niet louter een reactie op de plannen van Prinsjesdag is. Uit dit korte verslag blijkt dat er vanuit de ideologie van de fractie ook gereageerd wordt op de inhoud van de Troonrede en “de staat van het land”. Het lijkt erop dat iedere spreker begint met een algemeen standpunt, en daarna de meer concrete thema’s aansnijdt.

Oké, wordt er ook nog wat besloten?

Er worden moties ingediend, die worden verworpen of aangenomen. Een overzicht van alle moties vind je hier, samen met het resultaat. Dat een motie is aangenomen, betekent echter niet dat het ook uitgevoerd wordt. Een aangenomen motie kan wel gebruikt worden om een punt opnieuw onder de aandacht te brengen.

Die lijst moties is de concrete uitkomst van twee dagen debatteren. De komende tijd gaat het, wat de Miljoenennota betreft, vooral over de financiële kanten ervan. Tot 1 januari kan er nog over de begrotingen worden gedebatteerd.

Oké, maar de Politieke Beschouwingen zijn al geweest. Moet ik nou weten wat er besproken is of niet?

Dat hangt natuurlijk af van wat je met die informatie zou willen doen, maar voor het indruk maken op je collega’s bij het koffiezetapparaat, zou ik zeggen dat het niet erg noodzakelijk is. Artikelen al deze, die het “De Champions League van de debatten” noemt, vind ik persoonlijk nogal onzinnig.  Inderdaad: het gaat over van alles, zoals altijd. Het is een Rijksbegroting die besproken wordt, natuurlijk komen er veel onderwerpen aan bod. En ja, het is interessant om politiek leiders te horen debatteren, maar welke politici retorisch sterk zijn zou geen nieuwswaarde moeten hebben. En mocht iemand er behoefte aan hebben: “Champions League” is een verwijzing naar voetbal.