Ok Akkoord – ‘Was it worth it?’

Ok Akkoord – ‘Was it worth it?’

Het zal niemand ontgaan zijn – of misschien ook wel, want er was niet zoveel aan – maar vorige week dinsdag was het Prinsjesdag. Ik luisterde naar de koning via de radio. Dat vind ik bij dit soort gelegenheden prettiger dan tv kijken. Het geeft me het gevoel dat ik naar het verslag van een voetbalwedstrijd aan het luisteren ben. Hier komen ze. Dit is de opstelling. De spanning is voelbaar. Wisten jullie dat Erica Terpstra het eerste vrouwelijke kamerlid was dat een hoed droeg naar de ceremonie? We zijn er klaar voor.

Het is redelijk breed uitgemeten in de media dat deze Prinsjesdag een formaliteit was. Deels is dat ook waar. Maar het is niet zo dat het aanstaande kabinet helemaal niks te maken heeft met de door het demissionair kabinet opgestelde begroting. Volgens de Tweede Kamer zelf zijn de formerende partijen betrokken geweest bij het opstellen van deze begroting. Ze gaan er waarschijnlijk dus wel wat mee doen.

Dat schijnt wat mij betreft een wat ander licht op alles wat er na het voorlezen van de troonrede gebeurt op de radio. De verslaggevers wisselen elkaar af. Elk nieuw fragment begint met de vraag: ‘Waar sta jij? Hoe is het daar?’
Iemand interviewt een Amerikaans echtpaar dat uren buiten heeft gestaan om een glimp op te vangen van onze koning en koningin.
‘Was it worth it?’
‘It was worth it.’
Aan meerdere mensen langs de kant wordt gevraagd “wat ze ervan vonden”. Niemand geeft een positief antwoord.
‘Ik vind het niks.’
‘Waarom dan?’
Het gemiddelde antwoord komt neer op: ‘Nou, ze doen alsof het goed gaat maar met heel veel mensen gaat het helemaal niet goed.’

Daarna wordt er overgeschakeld naar een studio waar twee mannen die het compleet met elkaar oneens zijn in discussie gaan. De ene is van de FNV. Wie de ander is, weet ik niet meer. De ene is boos en wil verandering, de ander zegt dat we vooruit moeten en dat we niet terug moeten willen naar een situatie van vroeger. Na een halfuur boze mannenstemmen waar degene die het gesprek leidt nauwelijks tussen weet te komen zet ik de radio uit.

Soms schrik ik van mezelf als ik terugkijk op dit soort dingen. Ik vind politieke verslaggeving namelijk ontzettend vermakelijk. Het is zo suf, zo kleingeestig. Het zijn allemaal types. Elke keer als Mark Rutte een statement maakt als er iets ernstigs is gebeurd, denk ik: mijn benedenbuurman zou dit overtuigender kunnen brengen. Ik heb die man nog nooit gesproken, maar zo ziet hij er gewoon uit. Mijn benedenbuurman zou waarschijnlijk alleen wat minder goed zijn in een paar andere dingen, zoals het land besturen.

Alles wat ik wil weten, kan ik opzoeken. Maar ik sta er liever niet te lang bij stil dat die mensen het land besturen, dat er in die begroting daadwerkelijk dingen stonden die belangrijk zijn, dat Mark Rutte niet mijn buurman is en dat het echt een overbodige luxe is om op Prinsjesdag aan toeristen te vragen of dit het allemaal waard was.

Deze tekst verscheen op 25 september 2017 op het weblog van De Nieuwe Oost – vh Wintertuin