Hoe ik de Brexit aan mezelf uitleg – Deel 2

Flashback: Het Verenigd Koninkrijk werd eerst lid van de EEG, en later van de Europese Unie. Maar het land was nooit erg enthousiast over het idee van een verenigd Europa.

De band tussen het Verenigd Koninkrijk en wat nu de Europese Unie is, was nooit heel sterk. Ze wilden pas toetreden tot de EEG nadat ze zagen dat Frankrijk en Duitsland er economisch op vooruit gingen. Margaret Thatcher, premier van 1979 tot 1990, was dermate kritisch op de uitbreiding van de Europese gemeenschappen tot de EU, dat kritiek vanuit haar eigen partij, de Conservative Party, leidde tot haar aftreden.

De opvolger van de euro-sceptische Thatcher, John Major, stond aan het roer toen het Verenigd Koninkrijk in 1992 het Verdrag van Maastricht ondertekende. Dit verdrag richtte de Europese Unie definitief op, gaf het Europees Parlement meer macht en legde de basis voor een monetaire unie in de vorm van één munt: de euro. In het Britse Lagerhuis werd het ondertekenen van het verdrag goedgekeurd, zij het met een kleine meerderheid. In sommige landen werd een referendum onder de bevolking gehouden, maar in het VK niet. Wat wel werd geregeld, is dat er een terugweg was voor de Britten: een opt-out clausule.

Wat typeert, is dat er nooit overeenstemming over een sterkere band met Europa is geweest bij de Conservative Party, die een groot gedeelte van de naoorlogse 20e eeuw aan de macht was. Eurosceptici en pro-Europese premiers volgden elkaar op. In 1997 kwam Tony Blair van de Labour Party aan de macht. Hij was pro-Europa, maar kreeg nooit genoeg steun vanuit de rest van het land om de euro in te voeren. Zijn opvolger, conservatief David Cameron, gaf aan nooit te willen overstappen op de euro.

Dit was een zeer beknopte beschrijving van de politieke relaties van het Verenigd Koninkrijk het de Europese Unie. In 2016 stemde de bevolking voor een uittreding, nadat de bevolking in 1975 stemde voor een toetreding tot de EEG, een voorloper van de unie. Er zijn heel veel nuances aan te brengen in het verhaal rond de Brexit. Het zou zitten in de aard van de Britten om niet bij Europa te willen horen, de oorsprong ligt in de Tweede Wereldoorlog, waarin Engeland won van Duitsland dat nu een Europese supermacht is. Daar kan ik weinig uitspraken over doen.

Ik heb geen idee hoe begrijpelijk het voorafgaande was. Het was in ieder geval te lang om echt beknopt te zijn, maar ik kan het niet langer maken zonder mezelf te verplichten om uitgebreider te zijn dan ik in deze reeks wil. Dus gefeliciteerd, als je het tot hier hebt geschopt, heb je het saaiste gedeelte hopelijk gehad.